De Engelse springerspaniël is waarschijnlijk de oudste vertegenwoordiger van de familie Spaniels, dat wil zeggen, Spaniels beoordeeld en gecorrigeerd door de Britten.
De naam Spaniel werpt duidelijk het probleem op van de Spaanse oorsprong van het ras, een kwestie waarover veel controversie is geschied en waarvan geen sprake is om hier terug te keren. Wat wel zeker is, is dat de Spaniels vanaf het einde van de Middeleeuwen erg aanwezig waren in Groot-Brittannië. Aan het einde van de 14e eeuw citeerde de dichter Chaucer de Spaniel, die hij op prijs stelde voor zijn aanhankelijke gedrag. Ongeveer twee eeuwen later, in 1570, nam dr. Johannes Caius de Spaniël op in zijn panorama van Britse honden door hem onder herenhonden te plaatsen. De wetenschapper drukte al zijn twijfels uit over de Iberische afkomst van de hond: "De gewone mensen noemen ze meestal spanielen", zei hij, alsof deze honden oorspronkelijk uit Spanje kwamen. "
De Spaniels werden al heel vroeg gebruikt door de heren in de jacht op jachtvogels, wat vaardigheden vereiste die de bloedhonden en andere gewone honden van Groot-Brittannië nog lang niet bezaten. En ze blonken uit in verschillende praktijken, in jachtnetten net als in valkerij of jagen met windhonden, wijdverspreid in het land. Heren waardeerden de vele talenten van de Spaniel des te meer omdat ze niet altijd over de middelen beschikten om grote en dure pakketten gewone honden te onderhouden.
Spaniels bleven lange tijd middelgrote honden, ondanks, ongetwijfeld, enkele lokale variaties. En van alle huidige soorten Spaniels is het zeker de Springer die het meest trouw is aan deze originele gestalte. Hij heeft ook de kleur van de jurk behouden, wit gespikkeld met bruin of rood, die Dr. Caius al beschreef. We ontmoeten voor de eerste keer de vermelding van de Springer of liever Springing Spaniel in het boek Markham, Hunter's Prevention, gepubliceerd in 1621. Sindsdien is de duurzaamheid van dit type hond altijd bevestigd, vooral door de illustraties van Philipp Reinagle , gepubliceerd in 1803 in The Sportsman Cabinet, die ons een hond laat zien die in elk opzicht lijkt op de moderne springerspaniël.
De situatie van Spaniels werd in de loop van de negentiende eeuw verstoord door de schijn van cynologie. Inderdaad, de specialisten begonnen de conformatie aan te passen van deze "jack-of-all-trades" -honden, die tot nu toe in alle fasen van de jacht werden gebruikt, voor elk type spel en ongeacht het terrein, omdat Het doel was om ze aan te passen voor meer gespecialiseerd gebruik.
Vroeger hadden de Britten echter weinig waakzaamheid of strengheid. Zoals Gérard Desjeux, voormalig voorzitter van de Franse Spanielclub, opmerkte, aarzelden zij niet om de verschillende variëteiten van Spaniels over te steken, die alleen konden worden onderscheiden door hun gewicht of hun kleuren; Onderscheidingen die niet noodzakelijkerwijs ondubbelzinnig waren, zoals het geval was met de eerste exemplaren genaamd Cockers, die werden gedefinieerd als veldspaniels van minder dan 28 pond: dus de puppy die als Cocker werd geclassificeerd, werd daarna een veldspaniel omdat zijn gewicht en statuur niet langer overeenkwamen met de kenmerken van de Cocker. Vervolgens werd de grootte van deze honden vastgesteld door te kruisen met de Toy Spaniels, die uitstekende onderwerpen vormden voor het besluipen van de houtsnip, zelfs het konijn, en dat was hoe we hem eindelijk zouden leren kennen. authentieke Cocker. Om de sporadische jagers te bevredigen, werden ook zware Spaniels gecreëerd, die erg populair waren bij gekroonde hoofden.
De Engelsen dachten er ook aan Spaniel een hond te maken. Haar goede en aanhankelijke karakter, haar zijdeachtige jurk en haar grootte predikten haar voor dit soort werk, en wat haar esthetiek betreft, ze was goed verfijnd voor de tentoonstellingen. Deze selectie bleek echter soms schadelijk, zoals het geval was met de veldspaniel, wiens fokkerij was gericht op de ontwikkeling van een Spaniel Basset, het zware lichaam en zeer lang: gepresenteerd in het verlengde, de buik van de dier raakte bijna de grond. Er was natuurlijk geen sprake van het gebruik van deze hond voor de jacht; dit nieuwe type interesseerde slechts een kleine kring van enthousiastelingen, tot het punt dat Field bijna verdwenen was.
De Springer zou echter zijn persoonlijkheid tussen de Spaniels niet langer bevestigen. Zijn lengte en gewicht waren nauwelijks veranderd en hij bleef uitsluitend een praktische jachthond, voordat hij, met de komst van veldproeven, een sporthond werd. Deze zeer originele specificiteit, de bron van het immense succes, is te danken aan het feit dat, vreemd genoeg, de race lang werd weggehouden van de showbanken, waar het uiteindelijk van profiteerde, want het presenteert zich aan ons met intact gebleven al zijn jachtkwaliteiten. In 1902 erkende de Kennel Club officieel het bestaan van de Engelse springer, en onderscheidde deze van de Welsh Springer (zelfs de geschiedenis van de Springers is niet zo eenvoudig.). Vanaf dat moment heeft de liefhebber van mooie honden hem eindelijk geëerd, en vandaag is de Engelse springer erg aanwezig in de tentoonstellingshond, terwijl hij de Cocker in de statistieken van geboorten over het Kanaal haakt, die zegt veel over zijn populariteit als huisdierhond.
In de Verenigde Staten verscheen de Springer voor het eerst in het midden van de 19e eeuw, maar de officiële oprichting dateert uit 1932. Sindsdien heeft het ras een eervolle carrière in het land gemaakt, zowel als een praktische jachthond als als een concurrent in veldproeven of als een plezierhond.
In Frankrijk is de Engelse springer dertig jaar beter bekend geworden, dankzij de activiteit van gepassioneerde fokkers die onderwerpen van uitstekende kwaliteit hebben geïmporteerd en grootgebracht die noch esthetiek, noch opleiding verwaarloosden op het werk.
Of je nu jager bent of niet, de trotse eigenaar van een Engelse springerspaniël kan zichzelf alleen feliciteren met het kiezen van een hond met zo'n prettig karakter. Vrolijk, actief, volgzaam, sociaal en coöperatief, de Springer is een van de meest plooibare en gemakkelijke honden bij honden. Hij begrijpt het snel en goed, net zoals hij onmiddellijk de wensen van zijn meester goedkeurt. Als hij minder aanlokkelijk lijkt dan een Cocker, is hij ook minder plagerig en eigenwijs dan hij is. Goede sportman, het is geen uitbundig dier of onderworpen aan een grote nervositeit, op voorwaarde dat het kan profiteren van een minimum aan lichaamsbeweging. Uitstekende metgezel, rust thuis, liefhebbende kinderen, zijn zachte en serene uiterlijk brengt perfect de balans van zijn temperament tot uitdrukking.
Het is natuurlijk als een jachthond dat de Springer vooral gewaardeerd wordt. Het uitzonderlijke uithoudingsvermogen is het resultaat van zijn robuuste en compacte samenstelling, die echter vrij blijft van zwaarte, wat de juiste verhouding tussen de grootte en het gewicht weerspiegelt. Hoewel de Springer strikt genomen geen specialist is, zijn zijn kwaliteiten toch bovengemiddeld voor alle fasen van de jacht. Hij is de zeer goede student, die kan concurreren met de beste in elk vak zonder ooit een middelmatige of gemiddelde beoordeling te krijgen. Slechts één discipline is hem vreemd: zoals alle Spaniels is de Springer geen hond.
Maar hij blinkt vooral uit in het spel, waar hij evenzeer op de voorgrond treedt door het gemak van zijn training als zijn passie of zijn smaak voor water. En als het een speciale vermelding verdient, is het zeker voor zijn vermogen om op moeilijk en gevarieerd terrein te werken. Geen enkele vorm van vegetatie, of het nu bosjes, bossen, braamstruiken of braakliggende terreinen zijn, kan het stoppen, net zo min als een hevige regen of een uitzonderlijke kou, maakt het niet uit wanneer hij aan het werk is.
De Engelse Springer-Spaniel is het vlaggenschip van de uitstekende familie van Spaniels en is het best in staat om de vergelijking met de beste jachthonden van vandaag te ondersteunen. Dit stelde, het kan ook geschikt zijn voor de jager zonder veel ervaring met training, die met minder gemak de onvergelijkbare volbloed zou behandelen waarvan de specialisten de waarde zouden hebben geprezen. Bovendien heeft deze hond in de loop der jaren een trouwe klantenkring opgebouwd. Met name de houtvangers houden hem hoog in het vaandel, zijn voorzichtigheid en veiligheid van de uitstraling worden zeer op prijs gesteld. |
Agressief of schuw.
Nederlands (nl-NL) 
Reacties / Beoordelingen