Lupo Italiano

		Lupo Italiano
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Italië
Vertaling			Francis Vandersteen

Het verhaal van de Italiaanse wolf begon in 1966, met een puppy geboren uit een kruising tussen een Duitse herder en een wilde wolf uit de Apennijnen van Boven-Lazio. Het exemplaar, Zorro genaamd, kan worden beschouwd als de voorouder van het Italiaanse wolvenras. Vervolgens werden, dankzij strenge genetische programmering, de tussenliggende kenmerken permanent vastgelegd en doorgegeven op een uniforme en consistente manier gedurende dertig jaar.

In het geval van een ras als dit, geboren uit aanzienlijke genetische bijdragen van de wolf, is het essentieel dat er, naast morfologische identiteit, een evenwicht is in de verkregen psychologische kenmerken en vooral dat er compatibiliteit is met de mens.

De Italiaanse Lupo, een beschermd ras waarvan de verkoop en voortplanting buiten de beschermingsorganisatie verboden is, wordt zonder winstoogmerk gefokt door het Italiaanse Agentschap voor de Bescherming van Wolven (ETLI - voorzitter Mario Messi) en gratis toevertrouwd aan entiteiten, verenigingen en particulieren die zich ertoe verbinden het alleen te gebruiken voor civiele bescherming of in alle gevallen van openbaar belang.

Het Staatsbosbeheer gebruikt deze hond voornamelijk, hoewel sommige boswachters nog steeds de Duitse herder gebruiken. De Italiaanse wolf is altijd veilig en betrouwbaar bij het begeleiden van bospatrouilles. Hij heeft een zeer sterke houding bij reddingswerk in lawines, onder puin en vooral bij het zoeken naar vermiste mensen en zelfs dieren. Er bestaan iets meer dan 500 exemplaren.

De Italiaanse wolfshond is robuust, bestand tegen vermoeidheid en heeft een aanzienlijke zintuiglijke scherpte: kwaliteiten die hem, samen met zijn uiterlijk, dichter bij de wolf brengen. Overlopend van levendigheid, met een trots, onafhankelijk karakter, gehoorzamen ze uit overtuiging, nooit uit dienstbaarheid. Hij is erg aanhankelijk voor de mensen met wie hij samenleeft, aan wie hij zich exclusief hecht. Hij is op zijn hoede voor vreemden en heeft een sterk gevoel van eigendom en verdediging van de mensen die aan zijn zorg zijn toevertrouwd. Ze hebben een buitengewone kracht en uithoudingsvermogen. De kenmerken van het ras van originaliteit, homogeniteit, standvastigheid en evenwicht - genetisch, morfologisch en psychologisch - maken het tot een voorbeeld in de geschiedenis van rassen en in de relatie tussen mens en milieu.

Mannetjes hebben een schofthoogte van 60-70 cm, vrouwtjes 58-65 cm.

De romp is robuust, niet te lang, de borst goed naar beneden, goed gebouwd, vormt een golvend profiel en bijzonder harmonieus tussen de lijnen van de keel, borst, borstbeen en buik, recto-lumbale lijn recht, croupe niet te laag.

Het hoofd en de snuit zijn schoon en goed gevormd, het gezicht is typisch voor de wolf, iets verfijnd naar de punt toe, sterke kaak en tanden.

De neus is zwart.

Schaargebit, robuust en zeer wit.

Oren van middelmatige grootte, zeer zuiver en perfect parallel wanneer ze alert zijn, zeer beweeglijk naargelang de stemmingen en bewegingen van het dier.

Ogen van middelmatige grootte, vrij schuin, niet uitpuilend, nooit te donker, bij voorkeur met een gouden achtergrond, intense en trouwe uitdrukking.

Benen perfect gesteld, zeer sterk maar mager, mag niet de indruk geven van overdreven zwaarte, achterhand niet te schuin.

Staart tamelijk lang en goed gemeubileerd, maar zonder overdrijving, laag gehouden en hangend in rust, het stijgt met een harmonieuze en niet overdreven curve wanneer het dier in beweging is, zonder dat de hoofdas nooit de verticaal bereikt, het moet worden gedragen met elegantie en in vrijheid.

Het dier moet, zelfs bij maximale grootte en gewicht, in staat zijn om een indruk van elegante kracht te geven, die doet denken aan de gang van de wilde wolf, bij het lopen, draven en galopperen, die strak en snel is, met een losse, lichte gang, gekenmerkt door de uitgelijnde positie van de voetafdrukken bij het snel draven met de ovale voet. De hele romp en ledematen benadrukken de vloeiendheid en kracht van de gewrichten en aanhechtingen, met zeer functionele resultaten in de bewegingen van de schouder en heup.

Haar van gemiddelde lengte en hardheid, glad of eerder ruw, beperkt tot de romp en dijen, fijner en korter op het hoofd en de benen, met een dikke ondervacht bij buitenhonden.

Kleur grijs, duidelijke variatie, min of meer donker met de achtergrond in verschillende tinten van het ene onderwerp naar het andere tot reebruin of beige, ook met een zwart zadel, een goed gedefinieerde aardbei, buik, benen, vooral in het onderste gedeelte, aan de binnenkant en op de achterkant van de dijen lichter, grijs of roestgrijs, licht reebruin of beige; in elk type vacht, is een kleine witte vlek op de borst toegestaan volgens seizoensgebonden variaties.