Perro Yagán

		Perro Yagán
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Chili
Vertaling			Francis Vandersteen

De Perro Yagán of Perro Fueguino, ook bekend als de Yaghan hond, is een uitgestorven gedomesticeerde vos. Het was een gedomesticeerde vorm van de culpeo (Lycalopex culpaeus), in tegenstelling tot andere gedomesticeerde hondachtigen, gedomesticeerde honden, de gedomesticeerde grijze wolf (Canis lupus) en de gedomesticeerde rode vos (Vulpes vulpes).
Er zijn nog maar weinig exemplaren van de Perro Yagán over. Er is er één in het Museo Salesiano Maggiorino Borgatello in Chili en één in het regionale museum van Fagnano in Vuurland.

Fuegiaanse honden hadden gespitste oren, spitse snuiten en dikke staarten. Ze waren of reekleurig of helemaal wit. Op overgebleven foto's is te zien dat ze qua grootte lijken op de wilde culpeo, die tussen de 5 en 13,5 kg weegt, ruwweg de grootte van een Shetland herdershond. Gaucho's hebben de Fuegiaanse honden 'handtastelijke honden' genoemd vanwege hun gelijkenis met de handtastelijke wolf. Lucas Bridges beschreef de Roemeense hond als "een scherpe kruising tussen een Elzasser politiehond en een wolf".
Kapitein Martial, die in 1883 de wetenschappelijke expeditie naar Kaap Hoorn leidde, beschreef de hond als "lelijk, met lang tanig haar en een puntige snuit, hij lijkt meer op een vos".

Hoewel de verspreiding van de Fuegiaanse hond overeenkomt met die van het Yaghan volk, waren de individuele dieren niet trouw aan hun menselijke eigenaren. Julius Popper benadrukte het gebrek aan loyaliteit van de hond: "Ik heb ze nooit, hoe talrijk ook, een agressieve houding zien aannemen of hun meesters zien verdedigen als ze in gevaar waren".

Fuegse honden werden niet gebruikt om op guanaco's te jagen. Ze zouden echter nuttig kunnen zijn geweest voor de jacht op otters. Honden waren ook nuttig voor mensen in die zin dat ze zich rond hun baas verzamelden om deze warm te houden. Julius Popper merkte op: "De honden groeperen zich rond de kleine Ona's en nemen de vorm aan van een soort omslagdoek, ik heb het gevoel dat de Fuegiaanse honden alleen dienen als aanvulling op de gebrekkige kleding van de Indiaan, of beter, als Ona's verwarmde meubels".

In 1919, toen de Silezische missionaris Martin Gusinde de Yaghans bezocht, merkte hij dat hun honden waren verdwenen. De Fuegse honden waren uitgeroeid omdat "ze gevaarlijk waren voor mensen en vee". Hun woeste aard werd ook opgemerkt door Thomas Bridges in de jaren 1880, die schreef dat ze de geiten op zijn missie hadden aangevallen.