Coyote

		Coyote
		Hij is een wild dier


Land van oorsprong			Noord-Amerika
Vertaling			Francis Vandersteen

Het bezit van dit dier is niet toegestaan Koninklijk Besluit tot vaststelling van de lijst van niet voor productiedoeleinden gehouden zoogdieren die wel gehouden mogen worden (M.B. 24.08.2009)

De coyote is een hondachtige van het geslacht Canis die inheems is in Noord-Amerika. Hij is kleiner dan zijn naaste verwant, de grijze wolf, en iets kleiner dan de nauw verwante oostelijke en rode wolven. Hij neemt vrijwel dezelfde ecologische niche in als de goudjakhals in Eurazië, hoewel hij groter en roofzuchtiger is. Daarom wordt hij door zoölogen soms de "Amerikaanse jakhals" genoemd.

Mannetjes wegen gemiddeld tussen de 8 en 20 kg, terwijl vrouwtjes tussen de 7 en 18 kg wegen, hoewel hun grootte varieert afhankelijk van de geografische regio. De noordelijke ondersoort, die gemiddeld 18 kg weegt, is meestal groter dan de zuidelijke Mexicaanse ondersoort, die gemiddeld 11,5 kg weegt. Hij meet 58 tot 66 cm schofthoogte. De lichaamslengte varieert gemiddeld van 1,0 tot 1,35 m en de staartlengte is 40 cm, waarbij de vrouwtjes kleiner zijn in lengte en hoogte. De grootste coyote die ooit is geregistreerd was een mannetje dat op 19 november 1937 werd gedood in de buurt van Afton, Wyoming. Het mannetje was 1,5 m lang van snuit tot staart en woog 34 kg. De geurklieren bevinden zich aan de bovenkant van de staartbasis en zijn blauwzwart van kleur.

De kleur en textuur van de vacht van de coyote varieert enigszins afhankelijk van de locatie. De overheersende vachtkleur is lichtgrijs en rood of reebruin, rondom het lichaam afgewisseld met zwart en wit. Coyotes die op grote hoogte leven, hebben meestal meer zwarte en grijze tinten dan hun tegenhangers in de woestijn, die meer tawny of witachtig grijs zijn. De vacht bestaat uit kort, zacht dons en lange, grove dekharen. De vacht van de noordelijke ondersoorten is langer en dichter dan die van de zuidelijke vormen, terwijl die van bepaalde Mexicaanse en Centraal-Amerikaanse ondersoorten bijna hispide (ruig) is. Over het algemeen hebben volwassen coyotes (inclusief hybride coylopen) een zandkleurige vacht, een donkere neonatale vacht, een borstelige staart met een actieve supracaudale klier en een wit gezichtsmasker. Albinisme is uiterst zeldzaam bij coyotes; van de in totaal 750.000 coyotes die tussen 22 maart 1938 en 30 juni 1945 door federale en coöperatieve jagers werden geoogst, waren er slechts twee albino.

De coyote is over het algemeen kleiner dan de grijze wolf, maar heeft langere oren en een relatief grotere schedel, evenals een slankere bouw, mond en snuit. De geurklieren zijn kleiner dan die van de grijze wolf, maar ze hebben dezelfde kleur6. Zijn vachtkleur is veel minder gevarieerd dan die van een wolf. De coyote draagt ook zijn staart naar beneden als hij rent of wandelt, in plaats van horizontaal zoals de wolf.

De coyote is een zeer snel zoogdier, zelfs als hij kreupel is, en kan een maximale snelheid van 69 km/u halen bij een achtervolging over een afstand van ongeveer 300 meter. Daarmee zijn ze sneller dan wolven, maar met minder uithoudingsvermogen. Hij kan ook 4 meter ver springen.