 |
Cane di Mannara |
|
Hij wordt niet erkend door de F.C.I. |
Land van oorsprong |
Italië (Sicilië) | |
Vertaling |
Francis Vandersteen | |
Dit ras staat ook wel bekend als |
Pastore Siciliano
|
Gebruik |
| Dit is geen herdershond in de strikte zin van het woord, want naast het grazen is de Mannara altijd gebruikt als waakhond in de bijgebouwen van de schaapskooi en boerderij. In de classificatie van de FCI zou de Mannara worden geplaatst in de 2e groep van de berghonden. |
Kort historisch overzicht |
| Een voorouder van de Mannara hond is al aanwezig op Sicilië sinds de Bronstijd, zoals blijkt uit de vondst van botvondsten in archeologische vindplaatsen met een duidelijke pastorale landbouweconomie. Geïntroduceerd door de Feniciërs in het 1e millennium voor Christus tijdens hun veelvuldige handel langs de mediterrane routes, en een directe afstammeling van de Epirus Molossus. Sporen van zijn aanwezigheid zijn te vinden op Mamertini munten uit de vierde eeuw voor Christus waarop een mastiffhond staat afgebeeld die de tempel van Adrano bewaakt. Later werd hij beïnvloed door de Maghrebijnse honden van de nomadische Berberse herders, die misschien tijdens de Carthaagse oorlogen tussen de late 4e en vroege 3e eeuw voor Christus naar Sicilië werden geïmporteerd, en vervolgens in 878 na Christus, tijdens de Arabische overheersing die de Siciliaanse landbouw meer dan twee eeuwen beïnvloedde. |
Algemeen totaalbeeld |
| De Mannara is een middelgrote hond die gehard is maar nooit grof, van sterke constitutie maar altijd zeer goed geproportioneerd en nooit zwaar; zeer uitgesproken seksueel dimorfisme; de algemene conformatie is die van een mesomorf waarvan de romp in de rechthoek ligt; harmonieus in termen van grootte en disharmonisch in termen van profiel; een romp die ongeveer 10% langer is dan de schofthoogte mag echter niet laag op de poten lijken. Hij moet de indruk geven van een groot bewegingsgemak. Zijn gehardheid en algehele harmonie moeten een hond van oude afkomst suggereren. |
Belangrijke verhoudingen |
| De lengte van het hoofd mag niet meer zijn dan 3,6/10 van de schofthoogte. De breedte van de schedel is gelijk aan de lengte. De lengte van de mond is gelijk aan 45% van de totale lengte van het hoofd. De hoogte van de ribben is gelijk aan 50% van de schofthoogte. De lengte van het lichaam van het punt van de schouder tot het punt van de bil is ongeveer 10% groter dan de schofthoogte. De borstomtrek is minstens 135% van de schofthoogte. |
Gedrag en karakter (aard) |
| Wordt gebruikt om schaapskooien en kuddes te bewaken en te beschermen tegen vossen en loslopende honden, net als vroeger tegen wolven. Een volgzame hond ten opzichte van gezinsleden. De veiligheid van de dieren die aan zijn zorg zijn toevertrouwd, moet worden beschouwd als een kenmerk van het ras. Deze veeleisende honden hebben zich eeuwenlang aangepast aan een arm dieet van oud brood en melkverwerkingsafval. Zeer dicht bij de mens, gereserveerd maar niet onafhankelijk, wantrouwend tegenover vreemden die hen voortdurend in de gaten houden en omdraaien met verontrustende dreiging. s Nachts, vooral als ze in een roedel zijn, wordt het gevaarlijk voor indringers die de schaapskooi of het eigendom zouden kunnen benaderen. Al het sociale gedrag van de soort is onveranderd. |
Hoofd |
||
Bovenschedel |
||
Hoofd |
De kop is kegelvormig en matig massief, breed en afgeknot kegelvormig, de assen van de gezichtsschedel lopen licht uiteen; cephalic index niet minder dan 53, de huid hecht aan de onderliggende weefsels, glad en strak. | |
Schedel |
De schedel is groot, de lengte is gelijk aan 55% van de totale lengte van het hoofd en de breedte is bijna gelijk aan de lengte; voorhoofd voldoende ontwikkeld, maar niet hoog genoeg om de voorhoofdsneus abrupt te laten springen, maar het is duidelijk, uitgesproken voorhoofdsgroef in het midden van het voorhoofd, occipitale kuif niet erg duidelijk. | |
Facial region |
||
Neus |
De neus is volumineus, gezien in profiel, mag niet verder uitsteken dan de voorkant van de snuit. | |
Voorsnuit |
De snuit is groot, de zijvlakken slechts licht convergent, vol, ongeveer 45% van de totale lengte van het hoofd. | |
Lippen |
Droge en uitgerekte lippen; bij de reu is de snuit voller, maar de lippen hangen nooit naar beneden, labiale commissuur zichtbaar. | |
Kiezen / tanden |
Kaken en tanden goed ontwikkeld; correct en volledig gebit, tang- of schaargebit. | |
Ogen |
De ogen zijn relatief klein in verhouding tot de afmetingen van het hoofd en de schedel, noch vooruitstekend noch verzonken; subfrontale positie; de kleur van de iris varieert van honingbruin tot donkerbruin; goed passende oogleden. | |
Oren |
De oren zijn niet groot in verhouding tot de grootte van de schedel, hoger geplaatst in de zygomatische boog, gedragen in rust en voor een derde half veld, lijken niet op de oren van een collie; ze kunnen kort geknipt worden door herders volgens traditie en functionele noodzaak. Als ze niet geamputeerd zijn, is de vorm driehoekig met een stompe top. | |
Hals |
| De lengte van de nek is minstens 85% van de lengte van het hoofd, breed en goed aangesloten op de schouders, met een matig gewelfd bovenprofiel, overvloedig behaard; manen en kraag voornamelijk aanwezig bij volwassen reuen; presenteert de giogaia, altijd goed verdeeld. |
Lichaam |
||
Algemeenheid |
Sterk gebouwde rechthoekige romp, brede, gespierde rug, solide, rechte lijn, zonder depressies, sterke lendenstreek goed verbonden met de croupe; de stompe hoek van de achterhand geeft de indruk dat de ruglijn iets oploopt naar de croupe, die vrij breed en gespierd moet zijn, van goede lengte, niet hellend; borstkas goed omsloten en goed ontwikkeld in drie dimensies; borstkas breed en prominent; ribben lang en goed hellend; buik normaal ingetrokken. | |
Staart |
| De staart is in het verlengde van de achterlijn geplaatst, groot, lang, vol met dik haar; in rust gebogen, wordt hij hoog gedragen, kromzwaardachtig, wanneer de hond in aandacht is. De houding en plaatsing zijn karakteristiek voor het ras. |
Ledematen |
Voorhand |
||
Algemeen |
Voorhand met sterke botstructuur, wijd uit elkaar geplaatst. | |
Schouders |
Schouders relatief lang met goede helling. | |
Opperarm |
Bovenarm ongeveer even lang als schouder. | |
Ellebogen |
Ellebogen dicht bij het lichaam, noch naar binnen noch naar buiten draaiend. | |
Onderarm |
Onderarm even lang als de bovenarm, recht en sterk. | |
Voorvoetwortelgewricht |
Carpus in het verlengde van de verticale lijn van de onderarm. | |
Gewrichten |
Licht geopende humerus hoek van het schouderblad. | |
Voormiddenvoet |
De middenhand is niet lang en licht gebogen. | |
Voorvoeten |
Rond en compact met sterke, dikke voetzolen. | |
Achterhand |
||
Algemeen |
Achterhand sterk en gespierd met matige hoekingen sterk en dik. | |
Achtermiddenvoet |
Middenvoet sterk en droog, de aanwezigheid van enkele of dubbele Hubertusklauwen moet niet worden bestraft. | |
Achtervoeten |
Voeten als de voorvoeten maar licht ovaal. | |
Gangwerk |
| De typische beweging van de Mannara hond is een losse, elastische en relatief snelle draf met uitbarstingen van snelheid. Goede ruiter. |
Huid |
| Zeer dikke huid, altijd dicht tegen het lichaam aan, behalve op de keel, waar het een goed verdeelde keelhuid vormt. |
Coat |
||
Haarkwaliteit |
Lang, dik en compact, niet doorschijnend op de huid. Onderwol kort op de snuit en voorranden van de benen, relatief lang op de oren. Het is nooit helemaal recht, altijd licht golvend, maar kan ook zeer golvend zijn of in brede krullen, sterk maar niet overdreven hard. De staart is dik en rijk en vormt soms een lichte franje aan de onderrand. De manen en kraag zijn aanwezig, vooral bij volwassen katers. | |
Haarkleur |
De volgende kleuren zijn toegestaan : beige in alle schakeringen van mahonie tot crème, zwart, Flea (lichtlever) met witte verdeling min of meer uitgebreid tot vlekken of de zogenaamde "monnik" verdeling (witte vlekken op keel, borst, halssokken en staartpunt), gestroomd in combinatie met de bovenstaande kleuren, black and tan met de typische "black and tan" vachtverdeling zonder of met de aanwezigheid van wit (driekleur). | |
Maat en gewicht |
||
Schouderhoogte |
Reu minimaal 65 cm, teef minimaal 59 cm. Grotere maten zijn alleen toegestaan als de hond beweeglijk en harmonieus blijft zonder zwaar te worden. |
|
Defecten |
| • Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten. • De vermelde fouten moeten in ernst zijn. |
General defecten |
 Monorchidisme of cryptorchidisme. Lafheid of extreme agressie. Korte vacht. Effen witte vacht. |
Belangrijk |
| Deze voorlopige standaard is onmisbaar voor de creatie en implementatie, op initiatief van SAMANNARA, van een open stamboek waarin alle onderwerpen worden geregistreerd die als een geheel zullen worden beschouwd door te voldoen aan het beschreven morfologische type en geschikt zijn om te worden gebruikt voor fokselectie om het ras te definiëren. Daarom beperkt SAMANNARA zich in dit geval tot het aangeven van elementen die het niet mogelijk maken om een algemeen ras dat aan het type voldoet, toe te laten tot het opstellen van een open stamboek. |
NB : |
| • Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd. • De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende. • Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald. • Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij. |
Nederlands (nl-NL) 
Reacties / Beoordelingen