Iberische wolf

		Iberische wolf
		Hij is een wild dier


Land van oorsprong			Spanje en Portugal
Vertaling			Francis Vandersteen

Het bezit van dit dier is niet toegestaan Koninklijk Besluit tot vaststelling van de lijst van niet voor productiedoeleinden gehouden zoogdieren die wel gehouden mogen worden (M.B. 24.08.2009)

De grijze wolf ondersoort Canis lupus signatus werd geïdentificeerd door de Spaanse zoöloog Angelus Cabrera in 1907. Hoewel veel taxonomen deze niet erkennen, suggereert genetisch werk van UCLA-bioloog Robert Wayne dat het een echte ondersoort is.

De Iberische wolf leeft in de bossen en vlaktes van Noordwest-Spanje, Noordoost-Portugal en enkele geïsoleerde gebieden in de Sierra Morena in Spanje. Meer dan 50% van de Iberische wolven leeft in het noorden van Castilla y Len.

Iberische wolven zijn middelgroot en slanker gebouwd dan de gemiddelde Euraziatische wolf. Mannetjes kunnen tot 41 kg wegen en vrouwtjes zijn over het algemeen 75 tot 80 procent zo groot als de mannetjes. Ze zijn tussen de 1,30 en 1,80 m lang, terwijl vrouwtjes tussen de 1,30 en 1,60 m lang zijn. Hun vachtkleur varieert van lichter grijs of oker in de warmere maanden tot donkerder roodbruin in de winter. De naam signatus (wat gemerkt betekent) is afgeleid van de witte markeringen op de bovenlippen van de wolf en de donkere markeringen op zijn staart en voorpoten.

Het dieet van de Iberische wolf varieert aanzienlijk afhankelijk van de exacte locatie. Wolven in Cantabrië kunnen zich voeden met herten, reeën en wilde zwijnen, terwijl wolven in Galicië zich gedeeltelijk voeden met de resten van pluimveebedrijven en varkens. Wolven in Castilla y Len voeden zich voornamelijk met konijnen. Over het algemeen is hun belangrijkste voedselbron 's nachts afkomstig van vee. Veel van dit vee bestond vroeger uit aas. Maar sinds het verbod om dode dieren in de wei te laten liggen uit angst voor de gekkekoeienziekte, doden wolven meer schapen en koeien.

Net als de meeste andere grijze wolven, planten Iberische wolven zich alleen voort met het alfamannetje en -vrouwtje om de sterkte van de roedel te behouden. Vrouwelijke wolven kunnen over het algemeen beginnen met fokken als ze een jaar oud zijn, maar zijn pas volwassen als ze 5 jaar oud zijn. Het broedseizoen is aan het einde van de winter. Het broedsel bestaat meestal uit 5 of 6 pups, die door de hele roedel worden verzorgd tot de herfst, wanneer ze zich bij de anderen voegen. De eerste weken moeten ze worden beschermd tegen uilen en steenarenden.

Ooit leefde de Iberische wolf in het grootste deel van het Iberisch schiereiland. In de jaren 1950 en 1960 werden wolven in Spanje echter officieel erkend als plaagdieren door de Spaanse overheid, die een premie uitloofde voor dode wolven. Het aantal wolven daalde toen tot ongeveer 400-500 en ze werden geclassificeerd als bedreigd.

De wolvenjacht is sindsdien verboden in Portugal en veel andere delen van Spanje. Hun aantal wordt geschat op ongeveer 2000 in Spanje en nog eens 400 in Portugal. Hun algemene status is verlaagd van bedreigd naar kwetsbaar. De wolven van de Sierra Morena zijn echter geclassificeerd als ernstig bedreigd en van de Extremaduran populaties wordt gedacht dat ze zijn uitgestorven. In de loop der jaren zijn wolven erg op hun hoede voor mensen geworden, dus wolven in het wild worden zelden gezien.