Margay

		Margay
		Hij is een wild dier


Land van oorsprong			Midden- en Zuid-Amerika
Vertaling			Francis Vandersteen

Het bezit van dit dier is niet toegestaan Koninklijk Besluit tot vaststelling van de lijst van niet voor productiedoeleinden gehouden zoogdieren die wel gehouden mogen worden (M.B. 24.08.2009)

De margay, ook bekend als de tijgerkat of de wilde kat van Nieuw-Spanje, is een kleine katachtige die voorkomt in de tropische bossen en struikgewas van Midden- en Zuid-Amerika.

De margay weegt gemiddeld tussen de 2 en 4 kg. Mannetjes worden tussen de 50 en 100 cm groot en hun staart bereikt 50 cm. Vrouwtjes worden niet groter dan 60 cm en hun staart is gemiddeld 40 cm. De levensduur van dit dier ligt dicht bij die van de huiskat en kan in gevangenschap oplopen tot 20 jaar. Zijn korte, zachte, geelbruine vacht wordt wit op de buik, borst en nek. Donkere aftekeningen, vergelijkbaar met die van de ocelot, verfraaien de rug en flanken, terwijl de staart geringd is. De bovenkant van de oren is zwart met lichte vlekken.

De margay is een kleine katachtige (onderfamilie Felinae): het tongbeen dat de tongboog vormt is volledig verbeend, in tegenstelling tot dat van grote katachtigen (onderfamilie Pantherinae). Hij kan niet brullen door te trillen, maar spint gewoon continu met zijn adem.

De margay wordt voornamelijk bedreigd door stroperij en bonthandel. De weinige maatregelen die zijn genomen hebben het aantal exemplaren dat wordt bejaagd of verkocht als exotisch huisdier alleen maar verminderd, maar de illegale handel gaat door en er worden nog steeds veel margay's gedood.

De margay is de beste acrobaat van de katachtige familie. Hij heeft zeer flexibele en beweeglijke gewrichten. Zijn heupen kunnen bijna 180 graden draaien en ook zijn enkels kunnen een grotere hoek maken dan die van de meeste katachtigen. Als een slinger heeft de margay een zeer lange staart, hoewel niet zo lang als die van zijn Aziatische neef, de gemarmerde kat, een andere geweldige acrobaat. De margay kan zichzelf ophangen aan één poot, ondersteboven aan takken rennen of ondersteboven uit een boom afdalen zoals een eekhoorn. Er is ook waargenomen dat hij zich gedraagt op een manier die uniek is onder de katachtigen: als hij de top van een boom bereikt, laat hij zich vallen, poten wijd uit elkaar, klauwen uit, en hangt aan een tak terwijl hij valt. Dankzij zijn buitengewone behendigheid kan de margay een groot deel van zijn leven in de takken doorbrengen, zonder echt naar de grond terug te hoeven keren.

De margay is een nachtroofdier, voornamelijk boombewonend, hoewel hij ook jagend op de grond is waargenomen. Hij komt overdag zelden naar buiten en rust liever in de bomen. s Nachts is de margay echter zeer actief, wanneer hij alleen rondzwerft op zoek naar prooi over een relatief groot territorium voor een katachtige van zijn grootte in zo'n rijke omgeving: 11 tot 16 km2. De margay besluipt kleine zoogdieren (knaagdieren, kleine apen), vogels, hagedissen en kikkers. Hoewel hij ze meestal bij verrassing vangt met de jachttechniek die bij katachtigen favoriet is, staat de margay erom bekend dat hij een truc toepast die uniek is binnen zijn familie. Er is een margay waargenomen die de noodkreet van een jonge tweekleurige tamarin (kleine aap) imiteerde om volwassenen aan te trekken. Deze list is vergeleken met het gebruik van gereedschap bij andere soorten. Het is het bewijs dat katachtigen intelligenter zijn dan je zou denken!