Noorse hound - Dunker

FCI standaard Nº 203

Land van oorsprong
Noorwegen
Vertaling
Francis Vandersteen
Groep
Groep 6 Drijvende Honden en verwante rassen
Sectie
Sectie 1.2 Middelgrote Drijvers
Werkproef
Met werkproef
Definitieve erkenning door de FCI
dinsdag 07 februari 1956
Publicatie van de geldende officiële norm
maandag 04 april 2016
Laatste update
vrijdag 03 juni 2016
En français, cette race se dit
Chien courant norvégien - Dunker
In English, this breed is said
Norwegian hound - Dunker
Auf Deutsch, heißt diese Rasse
Norwegischer Laufhund - Dunker
En español, esta raza se dice
Sabueso noruego - Dunker

Gebruik

Speurhond.

Kort historisch overzicht

De Noorse windhond is vernoemd naar de Noorse kapitein Wilhelm Conrad Dunker, die het ras creëerde door verschillende geurhondrassen te kruisen in de eerste helft van de 19e eeuw. De hondengroep van de provincie was groot en omvatte lokale haashonden uit het hele land. Een kenmerkende eigenschap van de Noorse windhond is altijd de vachtkleur van de marmer (merle) en snoekbaarzen geweest, hoewel de rasstandaard ook andere kleuren toestaat. Tijdens de Tweede Wereldoorlog daalde het aantal maar de belangstelling nam aanzienlijk toe na de oorlog en tot de jaren zeventig, waarna de populariteit opnieuw afnam. In de jaren tachtig was het ras zeer homogeen met uitstekende jachtmogelijkheden. Vanwege inteelt waren de meeste honden echter te nauw met elkaar verbonden, daarom werd de toepassing in verschillende stadia gedaan en werd uiteindelijk verleend voor wat kruising die resulteerde in een veel betere genetische variatie en gezondheid, met behoud van de typische en positieve kenmerken. Helaas is het bevolkingsaantal nog steeds laag.

Algemeen totaalbeeld

Middelgroot, duidelijk rechthoekig, krachtig gebouwd, maar mag niet zwaar lijken. Moet de indruk van uithoudingsvermogen overbrengen.

Belangrijke verhoudingen

Borstdiepte ongeveer de helft van de schofthoogte.

Gedrag en karakter (aard)

De Noorse windhond wordt beschouwd als de winterharde en robuuste geurhond van weleer, een hond met een uitstekend temperament. Het ras wordt gekenmerkt door sterke zenuwen en door vooral sociaal en vertrouwend te zijn. Het is bekend dat ze het goed hebben gedaan in jachtproeven. Ze kunnen dus worden gekenmerkt als een uitstekende combinatie van een jacht- en metgezelhond. Vanwege zijn goede karakter en open karakter is het ras ook gemakkelijk te trainen.

Hoofd

Bovenschedel

Hoofd
Hoofd niet sterk te dragen. Schoon en nobel met goede lengte en parallelle lijnen, niet wigvormig.
Schedel
Licht gebogen, prominente occiput. Op voorwaarde dat de snuit lang en goed ontwikkeld is, is een ietwat krachtige schedel toegestaan, met name bij mannen, zolang het hoofd zijn parallelle vlakken niet verliest. 
Stop
Gedefinieerd, maar niet diep of abrupt.

Facial region

Neus
Zwart. Brede neusgaten.
Voorsnuit
Liever lang dan kort, vierkant gesneden. Rechte en gelijkmatig brede neusbrug.
Kiezen / tanden
Schaargebit. Volledig gebit.
Wangen
Reinig wangen zonder prominente jukbeenderen.
Ogen
Donker. Rond uiterlijk. Vrij groot, maar niet uitstekend. Helder en expressief met een rustige en oprechte uitdrukking. Oogleden sluiten nauw aan. Wandogen zijn toegestaan bij blauwe gemarmerde (merle) honden.
Oren
Gemiddeld hoog ingesteld, eerder lager dan hoog. Glad, matig breed, taps toelopend, afgerond aan het einde. Plat hangend zonder plooien. dicht bij het hoofd. Lang genoeg om zich halverwege de snuit uit te strekken wanneer deze naar voren wordt getrokken.

Hals

Vrij lang, zonder merkbare keelpijn.

Lichaam

Bovenlijn
Niveau.
Rug
Recht en stevig. Van voldoende lengte om ribbenkast lengte te geven.
Lendenpartij
Breed en gespierd, niet roached.
Croupe
Licht hellend, gespierd, niet te kort.niet te kort.
Borst
Ruime borst met goed verende ribben; de achterribben moeten bijzonder goed ontwikkeld zijn, waardoor de ribbenkast lang lijkt.
Onderlijn en buik
Iets opgetrokken buik.

Staart

Ingesteld op niveau met de toplijn. Dik aan de wortel, taps toelopend naar het einde. De staart moet recht zijn en in een lichte opwaartse bocht worden gedragen, reikend tot aan het spronggewricht of iets lager.

Ledematen

Voorhand

Algemeen
Sterke, droge en pezige voorpoten.
Schouders
Gespierde, lange en schuine schouderbladen, dicht bij de borst liggend, aan de bovenkant dicht bij elkaar geplaatst. Goed gehoekte schouder- en ellebooggewrichten.
Opperarm
Goed gehoekt naar schouder.
Ellebogen
Goed gehoekt op gewricht.
Onderarm
Rechtdoor.
Voormiddenvoet
Licht hellend.
Voorvoeten
Gewelfde en goed gebreide voeten, goed bedekt met haar tussen de tenen. Stevige pads. De voeten moeten recht naar voren wijzen.

Achterhand

Algemeen
Goed gehoekt. Ga parallel staan, niet gehurkt of koeienhocken. Wolfsklauwen moeten worden verwijderd.
Dijbeen
Breed.
Onderbeen
Breed.
Knie
Goed gehoekt.
Spronggewricht
Droog en laag aangezet, breed gezien vanaf de zijkant.
Achtervoeten
Gewelfd en stevig, goed bedekt met haar tussen de tenen. Stevige pads. De voeten moeten recht naar voren wijzen.

Gangwerk

Vrij verkeer, over de grond. Parallel van achteren, niet gehurkt noch koe-hocked.

Coat

Haarkwaliteit
Recht, hard, dicht en niet te kort. De achterkant van de dijen en de staart kunnen iets rijker zijn gecoat, op voorwaarde dat de vacht anders bijzonder goed is.
Haarkleur
Verdund zwart met geelbruine aftekeningen of blauw gemarmerd (merle) met lichtbruine aftekeningen en witte aftekeningen. Gitzwart met warme tan-markeringen is minder wenselijk. 50% of meer wit is ongewenst. Witte aftekeningen op de schouders, aan de onderkant van de buik en op de benen (sokken) worden geaccepteerd als een correcte markering.

Maat en gewicht

Schouderhoogte
Reuen: 50-58 cm, idealiter 52-54 cm.
Teven: 47-54 cm, idealiter 49-51 cm.

Defecten

• Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan ​​tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten.
• De vermelde fouten moeten in ernst zijn.

General defecten

 Witte kleur die het zadel bereikt op verdunde zwart / bleke tanmarked, of witte vlekken in de merle kleur.

Defecten die leiden tot uitsluiting

 Agressieve of overdreven verlegen honden.

NB :

• Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd.
• De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende.
• Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald.
• Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij.

Bibliografie

http://www.fci.be/

Geen reacties

Er zijn nog geen reactes geplaatst.