Bengaalse Luipaardkat

		Bengaalse Luipaardkat
		Hij is een wild dier


Land van oorsprong			Afghanistan, Bangladesh, Birma, Bhutan, Brunei, Cambodja, China, India, Indonesië, Japan (Tsushima en Iriomote Eilanden), Laos, Maleisië, Mongolië, Nepal, Pakistan, Filippijnen, Singapore, Noord- en Zuid-Korea, Taiwan, Thailand, Rusland (Verre Oosten), Vietnam
Vertaling			Francis Vandersteen

Het bezit van dit dier is niet toegestaan Koninklijk Besluit tot vaststelling van de lijst van niet voor productiedoeleinden gehouden zoogdieren die wel gehouden mogen worden (M.B. 24.08.2009)

De Bengaalse Luipaardkat (Prionailurus bengalensis), de Luipaardkat of Chinese Kat, is een kattensoort uit het geslacht Prionailurus. De Bengaalse Luipaardkat is een kleine katachtige uit Zuidoost-Azië en het Verre Oosten.
Het bovenlichaam van deze katachtige is licht geelbruin met drie rijen korte zwarte strepen langs de rug en een loodrechte zwarte streep achter elke schouder.
Deze zeer elegante katachtige is ongeveer zo groot als een kat. Er is weinig seksuele dimorfie, maar mannetjes kunnen massiever zijn dan vrouwtjes. Hij weegt tussen de 2 en 7 kilo, met een lichaam tussen de 46 en 81 centimeter en een staart tussen de 23 en 36 centimeter lang. Exemplaren uit Rusland zijn drie keer zo zwaar als die uit de Indonesische regenwouden.
De kop is klein met grote ogen. De oren zijn groot en afgerond. De achterpoten zijn iets langer dan de voorpoten. De staart is lang, harig en pluizig.

Deze katachtige komt voor in verschillende soorten habitats, hoewel hij een voorkeur heeft voor beboste gebieden zoals bossen en struikgewas. Deze habitats variëren van tropisch regenwoud tot gematigd loofbos en, marginaal, naaldbos, maar ook struikgewas en graslanden. Hij geeft de voorkeur aan oevergebieden en kan worden gevonden in mangroven. Hij heeft zich ook aangepast aan landbouwgebieden en komt bijvoorbeeld voor in oliepalmplantages, rubberplantages en suikerrietvelden, op voorwaarde dat er binnen een straal van 2 km bos is. Hij kan in de buurt van woningen komen. Hij kan worden waargenomen van zeeniveau tot 3500 meter hoogte.

De Bengaalse Luipaardkat is voornamelijk 's nachts actief, maar kan ook overdag worden gezien. Het is een uitstekende zwemmer en klimmer en kan tot 20 meter hoog klimmen. Zoals de meeste katachtigen is de Bengaalse Luipaardkat buiten het broedseizoen een solitair dier. Hij is tamelijk territoriaal, hoewel hij ook niet-territoriaal kan zijn, met een groter territorium voor mannetjes dan voor vrouwtjes, variërend van 1,5 tot 12,4 km². Hij rust in holle bomen of in holen die hij maakt onder de wortels van grote bomen. Waarschijnlijk om weinig sporen van zijn aanwezigheid achter te laten, wordt een deel van zijn uitwerpselen in rivierwater gedeponeerd.

De Bengaalse Luipaardkat is een opportunistische jager die op kleine prooien jaagt, maar in tijden van hongersnood genoegen kan nemen met aas en pluimvee in dorpen kan aanvallen.
Zijn dieet bestaat voornamelijk uit knaagdieren uit de muridae familie, zoals Leopoldamys sabanus of het Maxomys geslacht, maar ook muizen, ratten en veldmuizen. Deze knaagdieren kunnen inheems of exotisch zijn. Hij eet ook knaagdieren uit de Cricetidae familie zoals Hyperacrius wynnei, de Sciuridae familie zoals Eoglaucomys fimbriatus of Callosciurus notatus en de Gliridae familie zoals Dryomys nitedula. De Bengaalse Luipaardkat kan ongeveer 2000 muizen per jaar eten.
Hij jaagt ook op kleine zoogdieren, waaronder haasachtigen zoals Pika. Hij kan ook vliegende vossen en vleermuizen vangen.
Hij kan jagen op kleine hoefdieren zoals de serow, goral of Tragulus javanicus, en zelfs op grotere zoals Cervus unicolor.
Hij eet ook vogels en kan ook gedomesticeerd pluimvee aanvallen.
Hij vangt vissen zoals Siluriformes, amfibieën zoals kikkers, reptielen en zelfs slangen.
Hij eet ook insecten zoals Acrididae of nimfen of volwassenen van Cicadidae of vlinders van de Tortricidae familie.
Hoewel het dieet van de Bengaalse Luipaardkat voornamelijk uit zoogdieren bestaat, maar ook vogels, amfibieën, reptielen en ongewervelde dieren worden gegeten, kan het geringe voorkomen van zoogdieren, zoals bijvoorbeeld op het eiland Iriomote, worden gecompenseerd door de consumptie van een groter aandeel reptielen en amfibieën. Het aandeel van het dieet varieert ook met het seizoen en de soort eet bijvoorbeeld meer vogels tijdens de trek en daardoor minder insecten.

In het zuiden van zijn verspreidingsgebied heeft de hoedluipaard geen vast broedseizoen, hoewel er een piek is aan het einde van het jaar, in tegenstelling tot het noorden waar de jongen in mei worden geboren na een draagtijd van 56 tot 72 dagen. Een nest bestaat uit één tot vier jongen, waarbij over het algemeen twee of drie jongen hun ogen openen als ze ongeveer tien dagen oud zijn. De jongen kunnen vast voedsel eten vanaf 23 dagen. Het mannetje neemt soms deel aan de opvoeding van de jongen.

De Bengaalse Luipaardkat is door de IUCN geclassificeerd als minst zorgwekkend (LC), omdat deze relatief veel voorkomende katachtige een groot verspreidingsgebied heeft. Als gevolg van ontbossing en habitatverlies staat de ondersoort Prionailurus bengalensis rabori echter op de lijst van Kwetsbaar (VU) en wordt de ondersoort Prionailurus bengalensis iriomotensis als Kritisch Bedreigd (CR) beschouwd. In Japan wordt de populatie van de Prionailurus bengalensis euptilurus op het eiland Tsushima als bedreigd beschouwd, net als die van de Prionailurus bengalensis iriomotensis op het eiland Iriomote.