Alpenspaniël

		Alpenspaniël
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Zwitserland
Vertaling			Francis Vandersteen
En français, cette race se dit			Epagneul Alpin
In English, this breed is said			Alpine Spaniel
Auf Deutsch, heißt diese Rasse			Alpenspaniel
En español, esta raza se dice			Spaniel Alpino

Alpenspaniëls werden gefokt door kanunniken in Alpenkloosters om reizigers te zoeken tijdens zware sneeuwstormen, met name in het Grote Sint-Bernardshospice, gelegen aan de Grote Sint-Bernardpas tussen Italië en Zwitserland. De honden werden in paren uitgezonden om gevallen reizigers te zoeken en werden getraind om terug te keren naar de kanunniken zodra ze gevonden waren, om redders naar de ongelukkigen te leiden. Dit Alpenras werd ook gebruikt als herdershond voor kuddes schapen en runderen in bergachtige gebieden, waaronder de Himalaya. Tussen 1800 en 1814 leefde een hond genaamd Barry als reddingshond in het hospice en was destijds zo beroemd dat zijn stoffelijke resten werden bewaard in het Natuurhistorisch Museum van Bern. Tijdens het prepareren kwamen de preparateur en de museumdirecteur echter overeen om het lichaam aan te passen om het meer representatief te maken voor het ras van die tijd.

De kop zelf werd in 1923 aangepast om de Sint-Bernard van die tijd te vertegenwoordigen. Voorheen was de schedel veel platter, met een gematigde stop. In 1829 werd een mastiff-achtige hond vanuit het Grote Sint-Bernardhospice naar Londen en Liverpool gebracht en tentoongesteld voor duizenden mensen. Deze gebeurtenis bracht het bestaan van een alpenmastiff aan het licht, maar de tekeningen van de hond kwamen niet overeen met de beschrijvingen van de alpenspaniël die vóór de tentoonstelling bestonden. Deze beschrijvingen werden in latere publicaties bespot. Vanwege de gevaarlijke omstandigheden waarin dit ras werd gehouden en een reeks ongelukken, werd al in 1839 de mogelijkheid van uitsterven geopperd. Vóór 1847 teisterde een epidemie echter de regio, waardoor de populatie werd gereduceerd tot slechts één exemplaar. Dit dwong de kanunniken ertoe het ras te kruisen met andere rassen.

De alpenspaniël is een inmiddels uitgestorven hondenras dat door de Augustijner kanunniken, die hospices in de regio van de Grote Sint-Bernardpas beheerden, werd gebruikt voor bergredding. De alpenspaniël was een grote hond die opviel door zijn dikke, krullende vacht. Barry, een van de beroemdste exemplaren, is een Alpenspaniël waarvan het opgezette lichaam echter verschillende keren is aangepast om te voldoen aan eerdere beschrijvingen van dit uitgestorven ras. Door het barre Alpenklimaat en een reeks ongelukken werd het ras in de jaren 1830 door auteurs als uitgestorven beschouwd. Vóór 1847 was het ras door ziekte gereduceerd tot slechts één individu. Exemplaren die bewaard worden in het Natuurhistorisch Museum van Bern tonen aan dat er in die tijd twee verschillende hondenrassen in de regio werden gebruikt. Men denkt dat dit ras de voorouder is van de moderne Sint-Bernard en de Clumberspaniël.