![]() |
Lokjachthond |
|
Hij wordt niet erkend door de F.C.I. |
Land van oorsprong |
Engeland | |
Vertaling |
Francis Vandersteen | |
En français, cette race se dit |
![]() |
Chien d'appel rouge |
In English, this breed is said |
![]() |
Red Decoy Dog |
Auf Deutsch, heißt diese Rasse |
![]() |
Roter Lockhund |
En español, esta raza se dice |
![]() |
Perro de reclamo rojo |
Dit ras staat ook wel bekend als |
Lok- of lokjachthond |
|
De "Red Decoy Dog" was een uit Engeland afkomstig jachthondenras dat inmiddels is uitgestorven. De hond werd gebruikt om watervogels naar grote netvallen te lokken. Men vermoedt dat dit ras de voorouder is van de Nova Scotia Duck Tolling Retriever. Voordat vuurwapens op grote schaal werden gebruikt, was een veelvoorkomende methode om eenden te vangen in Engeland het lokken van de dieren vanuit het water naar een lange tunnel, gevormd door hoepels die met netten waren overspannen. Er werden twee methoden gehanteerd om de eenden deze tunnels in te krijgen: bij de eerste methode werden levende eenden – bekend als "lok-eenden" of "roep-eenden" – getraind om wilde eenden naar de vijver te lokken en vervolgens de tunnel in te leiden; bij de tweede methode werd een lokhond ingezet om de wilde eenden te verleiden hem de tunnel in te volgen. Deze honden werden geselecteerd op hun gelijkenis met vossen, omdat men had waargenomen dat eenden uit nieuwsgierigheid vaak een vos volgden die zich op onregelmatige wijze voortbewoog. Door middel van strenge selectieve fokkerij ontstond uiteindelijk een apart ras: de Red Decoy Dog. In Nederland werd voor hetzelfde doel een sterk gelijkend ras ontwikkeld: het Kooikerhondje. De Red Decoy Dog werd omschreven als een kleine, rood-reebruine (vosachtige) of gele hond, die qua uiterlijk op een collie leek en een lange, zeer pluizige staart had. In zijn boek *The Book of Duck Decoys* uit 1886 beschrijft Sir Ralph Payne-Gallwey de ideale lokhond als "een klein, levendig dier, ongeveer een derde kleiner dan een vos, met – indien mogelijk – een pluizige staart en een rode of gele kleur." Het ras kwam voornamelijk voor in de regio The Fens. Het is niet bekend wanneer de Red Decoy Dog precies is verdwenen; men neemt echter aan dat de populariteit ervan afnam door de opkomst van de jacht met hagelgeweren, waarbij watervogeljagers hun netten inruilden voor geweren – al lijkt het erop dat deze honden door vroege jagers met geweren ook als apporteerhonden werden gebruikt. Men vermoedt dat de Nova Scotia Duck Tolling Retriever afstamt van Red Decoy Dogs die door vroege kolonisten naar Nova Scotia waren meegenomen. Sommige kynologen beschouwen de Red Decoy Dog ook als een van de voorouders van de Golden Retriever. |









Nederlands (nl-NL)
Reacties / Beoordelingen