Donggyeongi

Donggyeongi

Hij wordt niet erkend door de F.C.I.

Land van oorsprong

Vertaling

En français, cette race se dit

In English, this breed is said

Auf Deutsch, heißt diese Rasse

En español, esta raza se dice

Dit ras staat ook wel bekend als

Daeng Gyeon
Donggyeong Gae

Standaard geldig voor Zuid-Korea

De Donggyeongi is een van nature anoure (staartloze of met een zeer korte staart uitgeruste) hondenras dat oorspronkelijk uit Korea komt. Het is een bedreigd ras met een totale populatie van ongeveer 600 exemplaren; sinds 2012 heeft het in Zuid-Korea de status van "Natuurmonument" (Cultural Heritage Administration of Korea, nr. 540).

De Donggyeongi onderscheidt zich van andere Koreaanse hondenrassen door het ontbreken van een staart of de aanwezigheid van slechts een zeer korte staart. De gelaatstrekken lijken op die van een ander ras, de Koreaanse Jindo, die in Zuid-Korea eveneens als natuurmonument is aangemerkt.

DNA-analyse wijst uit dat de Donggyeongi en de Koreaanse Jindo ongeveer 900 jaar geleden zijn afgesplitst van een gemeenschappelijke voorouder.

Kenmerken van de Donggyeongi worden beschreven in oude documenten zoals de *Donggyeong Jabgi* (1845) en de *Jeungbomunhyunbigo* (1770); sporen van het ras zijn ook terug te vinden in terracotta hondenbeeldjes uit de 6e eeuw die in de regio Gyeongju zijn opgegraven.

In het verleden was de Donggyeongi-populatie in Gyeongju omvangrijk, maar tijdens de Japanse kolonisatie (1910–1945) werden deze honden op grote schaal afgeslacht. Men vermoedt dat ze werden uitgeroeid vanwege hun gelijkenis met "Komainu" – beelden van waakhonden die bij Japanse koninklijke paleizen en heiligdommen staan. In die periode kelderde het aantal honden van rassen zoals de Donggyeongi, Jindo en Sapsali, doordat ze massaal werden gedood voor hun vacht, die werd gebruikt voor de vervaardiging van winterjassen.

Ook na de bevrijding van Korea in 1945 bleef de situatie van de Donggyeongi precair. Het publiek keek met argwaan naar deze honden: het ontbreken van een staart werd als een slecht voorteken beschouwd, of de dieren werden ten onrechte als misvormd gezien. Hierdoor nam het aantal Donggyeongi's sterk af. Kruisingen met andere rassen verergerden de situatie nog verder. Later werd het misverstand over de staartvorm opgehelderd, werden er inspanningen geleverd om het ras te behouden en kregen de honden de status van nationaal erfgoed.